من ساكن به شهر و دياري كه بي صفاست

                                      روزي روم  ولايت غربت كـــــــــــه بـي رياست

                                       آنجا كه هر كسي ز دياري است بــاك نيست

                                      همشهريان غريب ولــــــــي شهــر آشناست

                                      من تا بــــــــــــه عرش مـــي روم و در جوار او

                                      شهري كه خانه ها همه همسايـــه خداست

                                      آنجا بهشت حـــــــــاصل اعمــــال نيك ماست

                                       اينجا جهنمي است كه محصول يك خطاست

محمد حسن منطقي